Ταλαιπωρίααααα…
Αμάν αυτή η ίωση… Αν και πιστεύω ότι τελικώς έπρεπε να αρρωστήσω για να φτιάξουν τα πράγματα εδώ μέσα… όπως επίσης να μείνω παραπάνω στο πατρικό μου προκειμένου να δω μια άσπρη μέρα… Δεν θέλω οι γονείς μου να εξαρτώνται τόσο πολύ από την παρουσία μου γιατί έτσι δεν μπορώ να ξεκινήσω τη δική μου. Θέλω να απελευθερωθώ ίσως γιατί θα μου κάνει καλό..Είμαι ανεξάρτητη, θέλω να είμαι και όποιος μου βάζει περιορισμούς με χάνει… Αλλά δεν υπάρχει κανείς για να το κάνει αυτό.. Δυστυχώς ή ευτυχώς οι ανεξάρτητες γυναίκες τρομάζουν τους άντρες και το τελευταίο πράγμα που αποπνέουν είναι η συναισθηματική σταθερότητα… 
Σύμφωνα με αυτό μάλλον είμαι όντως καταδικασμένη να μείνω μόνη… Γενικώς όχι δεν είμαι τέλεια αλλά σίγουρα ότι κάνω έχει ένα βαθύτερο σκοπό και ναι, ήθελα να σε προστατέψω από ‘μένα…Φοβάμαι τον εαυτό μου ενώ παράλληλα νιώθω σίγουρη γι’ αυτόν… Πληγώνει ανθρώπους… Σε έκανα να με διώξεις αγάπη.. γιατί όπως και να ‘χει όταν δω σε ένα άτομο τον εαυτό μου, τρομάζω.. η αλήθεια πάντα τρομάζει.. και εσύ έπρεπε τουλάχιστον να νιώσεις ότι μπορείς να με διώξεις και να προχωρήσεις, να νιώσεις ότι ξέρεις ” τη χώρισα κι αυτή”, βοηθάει στην αυτοπεποίθηση 
Δεν νομίζω ότι μετά από όσα έγιναν θα ξαναδιάβαζες κουβέντα εδώ μέσα… γιατί με σιχάθηκε η ψυχή σου, με βαρέθηκε… επειδή η δική μου τόσο αχάριστα της φέρθηκε… Είναι τραγικό το γεγονός ότι παρόλο το σκοπό μου, κρατιέμαι μεταβίας να μη σου στείλω άλλα μηνύματα παρά μόνο τα απαραίτητα.. Εξάλου δεν έχουμε και κάτι να πούμε τώρα, έχουμε;
Όσο για το παιχνίδι χαίρομαι που συνεχίζω να είμαι γυναίκα σου και προσπαθώ να σε στηρίζω όντας αντάξια αυτού του τίτλου εκεί… Θα στο αποδείξω εν καιρώ γιατί τουλάχιστον ξέρω ότι για ‘σένα δουλεύω εκεί μέσα και το όραμά σου, όραμά μου. Εναποθέτω το λόγο μου και ότι άλλο έχω στη διάθεσή μου στα πόδια σου, μικρέ μου βασιλιά… Χθες είχα και μια συζήτηση με το φέσο, την οποία ίσως σου δείξω μια μέρα για να καταλάβεις ότι τουλάχιστον είμαι άσχετη αλλά ως γυναίκα ναι, διαθέτω κάποια οξυδέρκεια και αντίληψη που ίσως σου φανούν χρήσιμα στο μέλλον. 
Επιστρέφοντας Αθήνα, ο αδερφός σου έχει την έντονη επιθυμία να βγούμε για καφέ Δεν ξέρω όμως αν πρέπει να με χαροποιεί αυτό γιατί εσύ μπορεί να μη θέλει να συναναστρέφεται με πλάσματα του είδους μου.. Όπως αυτή μου η απορία είναι και ένας λόγος που δεν θέλω να έρθω στη συνάντηση το επόμενο Σάββατο της οικογένειας… Δεν είμαι κομμάτι της, είμαι απλά κάτι πρόσφατο και δεν έχω καμία σχέση με τα όσα πρεσβεύουν οι δεσμοί που έχετε αναπτύξει μεταξύ σας… Είμαι όντως ξένη και ίσως κάνεις λάθος γι’ αυτό που ανακοίνωσες στο φόρουμ.. Δεν είμαι μέλος με όλη τη σημασία της λέξεως… Έτυχε να περνάω από ‘δω… το ‘πα και ομολογώ ότι ίσως με πήρε λιγάκι το παράπονο..
Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι είμαι μακριά σου αλλά έπρεπε… Αλλιώς δε θα περνούσες το ίδιο καλά εσύ με την έγνοιά μου στο ταξιδάκι που πήγες…Δε θα ήσουν γενικότερα καλά.. ούτε εγώ είμαι καλά…γιατί μου λείπει ο άνθρωπος που ήθελα και θέλω να φροντίζω..και έχω τόσους γύρω μου… τόσους που με το που είδαν ένα status να αλλάζει σε ελεύθερη, όρμηξαν σαν τα όρνια να με κατασπαράξουν..βαρέθηκα να είμαι ένα κομμάτι κρέας.. και τίποτα παραπάνω.. Ή θα είμαι όλα ή τίποτα… Την καρδιά μου σε άλλες σχέσεις περαστικές δε θέλω να τη χαρίσω γιατί την έδωσα σε ‘σένα.. και δεν έχω κουράγιο να ασχοληθώ άλλο με αυτό το θέμα.. Βαρέθηκα τις σχέσεις και όλα, όπους και τους παρτάκηδες που με περιτριγυρίζουν προκειμένου να βγούμε μαζί, να πιούμε και να…
Ουφ, ουφ,…έκλαψα συγχύστηκα, φτάνει τώρα.. Λέω να ετοιμαστώ για να φύγω..
Υ.Γ. Ο Σαρδανάπαλος κατά κόσμον Αντρέας, ναι με είχε ξαναρωτήσει αν είμαστε μαζί και του είχα πει ναι όπως στην τελική όταν μου ξαναμίλησε και με ρώτησε πάλι αυτές τις μέρες του είπα όχι αλλά με έχει αρχίσει στα “μανάρι μου”, “και μερικοί από τους θαυμαστές σου είναι ιδιαίτερα χαρούμενοι με το γεγονός”, να μου πετάει υπονοούμενα κτλ…. so what κι άμα χώρισα, κι άμα δε χώρισα…
Επιπλέον με πονάει το ρημάδι το γόνατο που είχα ακίνητο λόγω μιας μικρής φυσιοθεραπείας εδώ και δύο μέρες (πρώτον λόγος που δεν ξεκόλλησα από το pc και δεύτερον λόγος που δεν κοιμάμαι..), με σύγχησε και ο μπαμπάς γιατί φοβήθηκε ότι αυτό προκαλεί τον πυρετό μου και είπε να πάμε να το τσεκάρουμε γιατί είχε μαζέψει υγρό όπως παλιά και πρήστηκε. Έλεος δηλαδή.. αλλά είμαι εντάξει τώρα. Αυτό με το πρήξιμο γίνεται κατά καιρούς από ενα παλιό τραυματισμό στο στίβο και αργότερα στο ποδόσφαιρο.. το οποίο με έβγαλε με μόνιμη κόκκινη από τρίτη γυμνασίου.. και δεν μπόρεσα να ξαναπαίξω.. Στο τέννις ήταν πιο νορμάλ τα πράγματα στο Λύκειο αλλά όταν άρχισε να ξανακάνει μαλακίες το γόνατο, σταμάτησα και από ‘κει και έχω 5 σχεδόν χρόνια χωρίς αθλητισμό..Δεν ήταν τυχαίο που έπεσα με τα μούτρα στο κάπνισμα πρώτο έτος πανεπιστημίου ακριβώς μέσα στον πρώτο μήνα που έμεινα μόνη μου αλλά πλέον και με κομμένο τον αθλητισμό :/ Ο γιατρός μου επιτρέπει να αθλούμαι αλλά όχι σε ρυθμούς πρωταθλητισμού όπως τότε.. Επιτρέπει χαλαρό πρόγραμμα και μία με δύο φορές την εβδομάδα – βέβαια η ήττα που είχα φάει τότε και κοπήκαν στη μέση προπονήσεις τουλάχιστον 4 ωρών την ημέρα, όλες τις μέρες της εβδομάδας.. μου έμεινε.. ήταν σαν να είχε κόψει κάποιος κάτι στο οποίο ήμουν εθισμένη.. οπότε βρήκα άλλο πράγμα μετά.. plus το ότι έγινα πιο στενάχωρη
Όλα αυτά τα αφήνω πίσω όμως… και ανακαλύπτω το ότι να γράφω εδώ μέσα, με αποτρέπει από το να ανοίγω το στόμα μου γενικότερα σε άλλους ανθρώπους ακόμα και σε ‘σένα… Δίνοντας σου το link για εδώ σου έδωσα όντως το κλειδί για τις σκέψεις μου, για ένα κομμάτι της ψυχής μου.. το υπόλοιπο έγινες εσύ
Ένα τραγούδι για σήμερα.. να σκεφτώ…
http://www.youtube.com/watch?v=3DacrpKkrYs
Edwin McCain – I’ll be
and guess..I will dedicate it to you 
Cosita kisses honey…. γιατί εδώ μέσα, είναι όντως κομμάτι από την ψυχή μου και όντας κατάθεση ψυχής τα όσα γράφω, ναι σε αγαπάω ακόμα όπως επίσης εδώ μπορώ να σε προσφωνώ όπως δεν μπορώ όταν σε βλέπω Καλύτερα να υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί και ας πούμε ότι έτσι κι αλλιώς θα τα έγραφα εναλλακτικά σε ένα τετράδιο ως γράμματα για ‘σένα, που δεν ξέρω αν θα το μετανιώσω που έφταναν ή φτάνουν στον παραλήπτη τους αλλά σίγουρα μένω με την απορία… Αναμένω να μου πεις αν θα ήθελες να εμφανιστώ στη συνάντηση της οικογένειας…Καλό μου ταξίδι σήμερα αν τελικά τα καταφέρω..
