Το πιο γλυκό μεθύσι…
Μέσα στον πυρετό μου είδα ότι εντάξει ίσως και καλώς έγιναν τα πράγματα έτσι…
Είσαι το πιο γλυκό μεθύσι της καρδιάς μου, είσαι πολλά που κρατάω σαν κόρη οφθαλμού μέσα μου σαν ένα φυλαχτό για την ψυχή…
Άκουγα αυτό και σκέφτηκα ότι ταιριάζει απόλυτα σε εμάς 
http://www.youtube.com/watch?v=ycXZHY8h1ec
Διάβασε το και άκου το και ‘συ…
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ευχαριστώ το Θεό που σε γνώρισα
Ευχαριστώ το Θεό που υπάρχεις
Ότι κι αν τύχει κι ο κόσμος όλος την πλάτη αν μου γυρίσει
κι η τύχη μου κι αυτή αν λακίσει
κι αλλού το γλέντι να ‘χει αρχίσει
πάντα θα είσαι εσύ το πιο γλυκό μεθύσι
Σ’ έψαχνα στον ουρανό μα στη γη ήσουν τελικά
ήσουν πλάι μου τόσο καιρό
μέσα σ’ όνειρα στυφά τσάμπα πήγα μπλέχτηκα
σκάρτες καταστάσεις ανέχτηκα
είσαι στάλα από βροχή μου δροσίζεις το κορμί
είσαι άγγιγμα αγγέλου
τώρα μάταια προσπαθώ να σ’ αγγιξω και εγώ
μήπως νιώσεις ότι νιώθω
Μια που σε είδα και μια που σε είχα σταμπάρει
δεν με νοιάζει ότι κι αν λένε εγώ δεν παίρνω χαμπάρι
σε κουβαλάω πάντα μαζί στη γιορτή και τη μπόρα
ακόμα στοίχους κι όταν γράφω όπως τώρα
Σαν ανεξίτηλο στυλό μου ‘χεις αφήσει σημάδι
που δεν λέει με τίποτα να φύγει το ρημάδι
δεν μπορώ και δεν θέλω να ξεφύγω από κοντά σου
είναι αυτό το μαγικό της μυρωδιάς σου
είσαι τ’ αστέρι που φωτίζει το δικό μου σκοτάδι
και στο κεφάλι είσαι το πιο όμορφο χάδι
είσαι Θεόσταλτο δώρο για μενα
κι αν είσαι λάθος δεν με νοιάζει ας πάνε όλα χαμένα
έτσι κι αλλιώς ότι κι αν πέρασα δεν βρήκα τίποτα να με εθίσει
είσαι το πιο γλυκό μεθύσι
Δεν αισθάνομαι ντροπή μόνο κάποια ηδονή
όταν έρθεις κ μ’ αγγίζεις
η ανάσα σου καυτή μου ‘χει λιώσει το κορμί
δεν περίμενα να γίνει
Τ’ όνομα σου σκέφτηκα και αμέσως ξέφυγα
που θα πάει αυτό φοβάμαι
θα επέλεγα ζωές να χα αναρίθμητες
και σε όλες θα ζητούσα εσένα
φάνηκες στα ξαφνικά μέσα απ’ το πουθενά
και ανέστησες τα κύτταρά μου, τα νεκρά
Σε βλέπω στο ποτήρι μου και πίνοντας σε πίνω
μα μην τελείωσες γρήγορα γιατί μόνος θα μείνω
και τι θα γίνω
ίσως και να με φθηνοπάρει αλλά αλήθεια
ό,τι κι αν πέρασα θα λέω χαλάλι
Εσένα διπλά μου όταν έχω δε φοβάμαι κανένα
γιατί έχω τα όνειρα μου όλα τότε λυμένα
για σκέψου στην ψυχή μου να τα είχα κρυμμένα
κι αληθινό να μην γινότανε ποτέ ούτε ένα
ένα ποτήρι ακόμα βάζω και δεν ξέρω τι αισθάνομαι
απλά όταν ακούω εσένα χάνομαι
και πιάνομαι πάνω σου για να στηριχτώ
η για ν’ ακούσω το πιο όμορφο σου ουρλιαχτό
Κι αφού λοιπόν πίνε πίνε έχω λαλήσει
και η σκέψη μου δεν λέει άλλο κουπλέ να μου χαρίσει
γουστάρει κι αυτή κάπου εδώ να μ’ αφήσει
μ’ αλήθεια είσαι εσύ το πιο γλυκό μεθύσι
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Μια γλυκιά ανατολή και μια πικρή δύση
δεν παύεις να είσαι το πιο όμορφο κομμάτι της ζωής μου
Δεν με νοιάζει αν είσαι ή όχι λάθος…
Είσαι το πιο όμορφο πράγμα που έζησα και ευχόμουν να σε χόρταινα λίγο ακόμα…
Όσες ζωές και αν είχα, πάλι θα σε ήθελα μέσα τους να υπάρχεις….
Ανέστησες ότι νεκρό υπήρχε μέσα μου…
Χαλάλι για όλα! Χαρά νιώθω και ευγνωμοσύνη όντως στο Θεό που σε έφερε στη ζωή μου…
και αν ποτέ είναι γραφτό, ίσως ξαναβρεθούμε…
αλλά ένας στίχος των Nightwish λέει
“Old loves die hard
Old lies die harder…”
Μπορώ να πω ότι σε αγαπώ και επίσης μπορώ να πω ότι σε ανάγκασα να με διώξεις προκειμένου να μείνεις όντως μόνος…
Αν νιώσεις ότι η μοναξιά σε πνίγει..ξέρεις που να με βρεις…
Δε πρόκειται να σε πιέσω για οτιδήποτε και ειλικρινά μη χαθείς από τη ζωή μου 
Μπορεί αργότερα να αποδειχτείς ότι είσαι ο φύλακας άγγελος μου όντως και να με αποτρέψεις απ’ το να κάνω τα ίδια λάθη με τόσο σκληρό τρόπο πάλι… μπορεί να με προφυλάξεις από κάτι που ίσως δεν έχω προσέξει… και απειλεί να με καταστρέψει…μπορεί να είσαι μια αδελφή ψυχή μου… γιατί παρόλα όσα έγιναν..νιώθω δεμένη ακόμα μαζί σου.. δεν ξέρω αν το νιώθεις και ‘συ… Σήμερα όλα είναι πιο ξεκάθαρα… και μου φέρνει η θύμησή σου μια γεύση χαράς στα χείλη… Σε λατρεύω;; Τώρα φιλικά θα ‘ναι στην τελική, ερωτικά, αδελφικά…δεν ξέρω απλά λέω πως ο χρόνος θα μου δείξει!
Φιλιά στην αγουροξυπνημένη φατσούλα σου γιατί όπως και να ‘χει θα ξυπνήσεις αργά ή γρήγορα
Υ.Γ. Θα επιστρέψω Αθήνα και θα συνεχίσω κανονικά σε όλα όσα σχεδίαζα να κάνω Αν μείνω τώρα εδώ, θα είναι σαν να σου λέω ότι ήσουν ο μόνος λόγος που κατέβηκα… και δεν το θέλω αυτό γιατί έτσι θα φας καμιά φλασιά πάλι με τις τύψεις που είχες έκτοτε… Η ζωή συνεχίζετε πάντα και δεν περιμένει κανέναν πότε θα θυμηθεί…. Θυμάσαι που σε πείραζε ότι ο Ιουλιανός (κατά κόσμον Αντώνης) πριν πάει Αγγλία, δεν είχε εκτιμήσει κάτι νωρίτερα… προτού το χάσει…
Εύχομαι όλα καλά για ‘σένα και την οικογένεια σου, όντως πάνε όλα προς το καλύτερο… αλλά με νοιάζεις εσύ περισσότερο! Να βρεις τον εαυτό σου και να ανακτήσεις τις δυνάμεις που έχασες πάνω στο κομμάτι που αφορούσε το τρέξιμο στα νοσοκομεία.. Να καταλάβεις τι θέλεις… κι αν έχω ακόμα θέση στην καρδιά σου και ‘συ στη δική μου… θα ξαναβρεθούμε και ίσως η ζωή μας δώσει μια δεύτερη ευκαιρία για να ζήσουμε όσα δεν προλάβαμε να ζήσουμε… μαζί! Αλλά πάλι ίσως και όχι! Το μόνο σίγουρο είναι ότι ποτέ δεν ξέρεις!
Όσο για τους γονείς μου… φοβάμαι να τους αφήσω μόνους… δυστυχώς η ευτυχώς έμαθα ότι ο πατέρας μου από τα χρέη και κάποια απειλητικά τηλεφωνήματα… επιχείρησε να αφαιρέσει τη ζωή του… καθόλου ευχάριστο..αλλά το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τους υποστηρίζω όχι καθήμενη εδώ στο σπίτι αλλά έστω κι από το τηλέφωνο από εκεί.. γιατί όπως λέει η μαμά, μπορεί να παρανοούν αλλά το δικό τους τον κύκλο τον έκαναν και πρέπει να κοιτάξω να φτιάξω τη ζωή μου…γιατί είναι η σειρά μου.. Ακούγεται από τη μια πολύ σκληρό, αλλά εύχομαι ο Μεγαλοδύναμος να τους βοηθήσει…μεταξύ τους τα βρίσκουν αλλά όταν έρχομαι σπίτι είναι όλα περίεργα… Αντιδρούν πολύ υστερικά και από τη μια μου λένε φύγε και από την άλλη παρακαλάνε να μη φύγω..Είμαι σε απόγνωση σε αυτό το θέμα και δεν ξέρω τι να κάνω… 
Ας βρεθεί μια λύση σύντομα γιατί και ο θείος κάτω εξαρτάται από ‘μένα και με χρειάζεται εκεί… Τι να κάνω τώρα… Αν έχεις να μου προτείνεις κάτι, πες το μου σε παρακαλώ… Δε θέλω να είμαι εντελώς μόνη μου σε όλο αυτό… Νιώθω αρκετά ανεξάρτητη όταν είμαι κάτω και εδώ νιώθω σαν αβοήθητο πλάσμα που δεν έχει μέρος να κρυφτεί… ένα καταφύγιο που ένιωθα στην αγκαλιά σου..γιατί ακόμα και οι γονείς μου φαντάζουν ξένοι με όλα αυτά και η αγκαλιά τους δεν είναι η ίδια…είναι επιθετική… Ο πατέρας μου συγχίζεται με το παραμικρό και την επόμενη φορά ίσως του ξεφύγει καμία επάνω μου..Μόνη μου φαντάζω κύριος του εαυτού μου, δυναμική, ίσως και αρκετά εριστική με τσαμπουκά αλλά κοντά σου ένιωθα ένα αβοήθητο πλάσμα που αναζητούσε προστασία κοντά σου και ότι κανένας δεν μπορεί να με πειράξει επειδή είσαι εσύ εκεί…
Είχα δεν είχα πάλι σου είπα το μυστικό μου… Καλή σου μέρα… και εύχομαι να είσαι δυνατός για όλα να τα αντιμετωπίζεις ψύχραιμα! Μάκια…
