All good things come to an end….
Απλά πράγματα…για άλλη μια φορά διαπιστώνω πόσο ηλίθια φέρομαι με οδηγό την απελπισία… και ειλικρινά είναι ο χειρότερος σύμβουλος που θα μπορούσα να έχω… το ψέμα είναι μια εύκολη λύση για να κερδίσεις εντυπώσεις και με μισώ, με μισώ γι’ αυτό που έγινα στην πορεία… το ψέμα όμως δεν είναι εκείνο που θα σε βγάλει από το αδιέξοδο και ειδικά όχι όταν διακυβεύονται πολλά και σοβαρά θέματα περί ζωής και θανάτου ειλικρινά….ναι μπορεί ξαφνικά μέσα στην τρέλα και την απελπισία, ακόμα και η ίδια η ζωή να φαίνεται παιχνίδι…τα δικά μου χέρια είναι τα πλέον ακατάλληλα ακόμα και για τη δική μου ζωή… δεν μπορώ να με κρατήσω άλλο… και θέλω να πέσω, να ανοίξει η γη να με καταπιεί για όσα έχω κάνει…σε έναν άνθρωπο που όση χαρά μπορεί κάποτε να του έδινα, του έδωσα κι άλλο τόσο πόνο…σαν να μην έφταναν όσα ήδη είχε… είχε και μένα…
Απολογισμός τελικός; Έκανα μια τρύπα στο νερό που απλά πλήγωσε ανθρώπους που δεν το άξιζαν και επιπλέον πλήγωσε και ‘μένα..αναξιοπιστία, αυτό θα με χαρακτήριζε καλύτερα ενώ μπορώ να πω… ότι θέλω να αποσυρθώ, να μείνω ξανά στο γυάλινο κλουβί που συνήθιζα να κλείνω τον εαυτό μου ώστε να μην πληγώνει κανένα άλλο από ‘δω και πέρα… ο χρόνος είναι όντως γιατρός για όλα αλλά σίγουρα οι τύψεις δε φεύγουν ποτέ… γίνονται φαντάσματα του παρελθόντος που σε κυνηγούν και δε σ’ αφήνουν να ζήσεις…και η τιμωρία μου θα είναι να μην ικανοποιήσει ο Θεός το εγωιστικό επίμονο αίτημα μου να με πάρει απ’ αυτή τη ζωή…(ω ναι η απελπισία μου είναι μεγαλύτερη κι από την αγάπη για ζωή πλέον…) αλλά θα με αφήσει να συνεχίσω να τη ζω ίσως και λίγο παραπάνω από τους υπόλοιπους γιατί έχω πολλά πράγματα που πρέπει να ξεχρεώσω…και ήρεμοι φεύγουν μόνο όσοι δε χρωστάνε πουθενά…
Το ψέμα μου αυτό είναι η δεύτερη φορά που το κάνω μόνο που στην άλλη περίπτωση ήταν άλλο το θέμα… ο άλλος ήθελε να με παντρευτεί και μου έφερε πλαστές εξετάσεις, όντας χωρισμένοι μερικούς μήνες ενώ ήμουν ήδη σε άλλη σχέση και έτσι έκανα όλο το σκηνικό στην τότε σχέση μου…μετά όμως παραδέχτηκα το λάθος μου… γιατί δεν μπορείς να ζήσεις με τις τύψεις ενός τέτοιου θέματος…όχι δε γίνεται…δε γίνεται γιατί νιώθεις να σε κυνηγάνε φαντάσματα αγέννητων παιδιών..τότε είχα κάνει μια βδομάδα να αποκαλύψω την αλήθεια στο φίλο μου αφού πρώτα κατάλαβα το τι στήθηκε από τον άλλο προκειμένου να γυρίσω πίσω…και είχα εφιάλτες χωρίς να ξέρω γιατί…μετά όμως έμαθα… και είπα ότι δε θα κρατάω κάτι χωρίς να το ψάξω πρώτα…Αυτή τη φορά ο γιατρός για μην οξύνει τα πράγματα ναι πιστέυω ότι έκανε και μου είπε ότι θα ήθελα να ακούσω… Τουλάχιστον μου είπε ότι ο όγκος έχει μικρύνει αρκετά και θα εξαφανιστεί πράγμα που μου αναπτέρωσε τις ελπίδες…ελπίζω να μην ήταν κι αυτό κάτι που ήθελα να ακούσω… έτσι απλά.. γιατί ιστορικό με καρκίνους έχουμε στην οικογένεια κοντά στο συκώτι 
εύχομαι να με αξιώσει ο Θεός να πάω και σε ακόμη ένα γιατρό και να μου πει ότι δεν έχω τίποτα…
Το θέμα της μητέρας μου έπαψε σήμερα να με απασχολεί γιατί όπως είπε ο θείος το μόνο που την τρελαίνει είναι ότι δεν αποδέχεται το ρόλο μιας γυναίκας απλά νοικοκυράς και θέλει να εργάζεται γιατί προφανώς δεν θέλει να βλέπει τον εαυτό της υποδιαίστερο από το ρόλο του πατέρα μου…έλα μου ντε που ο πατέρας μου αυτό θα ήθελε κανονικά από κείνη…εκεί είναι που τα χαλάνε…επίσης μου είπε ο θείος ότι καλύτερα που τους αφήνω να τα βγάζουν πέρα μόνοι τους γιατί έτσι πρέπει…είναι δική τους οι σχέση και εγώ αποτελώ τρίτο μάτι στην όλη υπόθεση.. τα προβλήματα πρέπει να τα λύσουν μόνοι τους….
Αναρωτιέμαι αν τελικά μπορώ να καταπιέσω τα συναισθήματα που πρέπει να αφήσω παραπέρα τώρα… και για πόσο καιρό; Θα γίνουν αυτά κατάλοιπα που θα μου βγουν στην επόμενη σχέση; Κι είναι να είμαι έτσι σε όλους με όσους κάνω σχέση; δεν θα είναι καλύτερο να μην κάνω καν σχέση; ούτε να γίνω του πηδήματος, γιατί όντως αν δεν υπάρχει το κλικ με τα συναισθήματα, αδυνατώ να προχωρήσω…και εκείνη η καρδούλα που άκουγα χθες να χτυπάει δυνατά… ήταν μια ψευδαίσθηση μάλλον που μπέρδεψα για πραγματικότητα στην αγκαλιά του…δε θα με συγχωρέσεις ποτέ…γιατί και ‘συ τα έδωσες όλα και φέρθηκα πολύ σκάρτα… είναι και θέμα εγωισμού… θα απαρνηθείς ότι κι αν είχε απομείνει απ’ όσα ένιωθες και θα προχωρήσεις… σβήσε με.. μπορείς και καλύτερα από ένα τέρας σαν και ‘μένα..μην σε ξεγελά η εμφάνιση ενός αγγέλου ειδικά αν έχει μαύρη καρδιά… σαν τη δική μου…
Ναι και θα κλείσω και εδώ με ένα τραγούδι…
http://www.youtube.com/watch?v=xp_y7FB-IbU Νίκος Μακρόπουλος – Θαύμα…
ίσως και με δύο….
και αυτό θα έλεγα από ‘σένα για ‘μένα….γιατί δεν θεωρώ ότι σε ξέρω…δε σε ξέρω καλά…
http://www.youtube.com/watch?v=SiJ4KC5CpB4 Νίκος Μακρόπουλος feat. Bo – Δεν με ξέρεις καλά
Αν ήταν τόσο βαριά η κουρτίνα που κρύβει την καρδιά σου και δοκίμασες να τη σηκώσεις για ‘μένα… ευχαριστώ αλλά φαίνεται πως δεν το εκτίμησα, όπως επίσης ήμουν μάλλον στην τελική μια κακή ηθοποιός όπως και άχρηστη στο κομμάτι που αφορά να σου δώσω ότι χρειαζόσουν πραγματικά..
