Αυτά είναι…
Γιατί πρέπει να κάνουμε πίσω σε κάποια πράγματα… Πάνω που ξεκαθάρισαν όλα στο μυαλό μου και ναι, ήξερα που πηγαίνω… Κοίτα να δεις! Δεν πειράζει όμως… θα περάσει… όπως κάθε πληγή που έχω από ανθρώπους που κάνουν πίσω…Αν απλά είναι χρόνος που θέλεις να σκεφτείς, κάν’ το και από ‘μένα έχεις όλο το ελεύθερο. Για όλα…Δεν πιέζω τίποτα, παρά μόνο τον εαυτό μου που έχω το δικαίωμα να το κάνω.
Γιατί μια καρδιά αν θέλει κάτι πραγματικά τολμάει και ρισκάρει τα πάντα; Αν αυτό είναι ανωριμότητα, ναι θα ρισκαρώ άλλη μια φορά και θα τα παίξω όλα για όλα για κάποιον που αξίζει να είναι δίπλα στην καρδιά μου. Το νοιάζομαι και λατρεύω είναι δύο λέξεις που ισοδυναμούν με το αγαπώ όταν τα λες με όλη σου την καρδιά… Δεν το αρνούμαι, αγαπάω.. εσένα, τον τρόπο που γελάς, που θυμώνεις, που με ανέχεσαι (γιατί ώρες ώρες είμαι ανυπόφορη 
), όποιο ήχο παράγεται απο τα χειλάκια σου (ακόμα και το λόξιγγα!! – είναι τόσο χαριτωμένος )…
Είμαι εκεί για να τα δώσω όλα σε κάτι που πιστεύω και το μόνο που θα ήθελα να δω είναι ότι κάποιος με διεκδικεί..αλλιώς είναι μονόπλευρο… Όταν κάτι δεν το διεκδικείς, είναι στα πράγματα που δεν θέλεις…
Δεν θέλω όμως να σταθώ εμπόδιο ούτε στη ζωή σου, ούτε στο χρόνο σου ούτε στις επιλογές. Κάνω τις δικές μου με επίγνωση των συνεπειών και ξέρω να χάνω. Είμαι πιο δυνατή από όσο φαίνομαι και δεν μπορώ να το αρνηθώ ότι μπορώ να σταθώ στα πόδια μου και να ζήσω και χωρίς εσένα.. Απλά δεν επιλέγω να το κάνω γιατί θέλω με κάποιον να μοιραστώ τη λύπη και τη χαρά μου, θέλω κάποιον να τον κάνω να χαμογελάει, θέλω να γεμίζω το πρόσωπό του φιλιά και να όταν τον αγκαλιάζω να του δίνω μια μικρή γεύση από τον παράδεισο που ζω όταν είμαι κοντά του.
Η ζωή δεν έχει χρώμα αν είσαι μόνος και δεν έχεις κάποιον να μοιράζεσαι πράγματα. Σε ευχαριστώ που μ’ έκανες να συνειδητοποίησω ότι μοιραζόμουν μόνο τα δικά μου και δε σε άφηνα να μοιραστείς τα δικά σου. Σε ευχαριστώ που δίνεις χρώμα στην μονότονη μέρα μου και μια νότα ευτυχίας στο κάθε λεπτό της που περνάει. Είχα χαθεί και όμως ήθελα κάποιος να με ανακαλύψει…
Το μόνο που ζητάω τώρα είναι να με διεκδικήσεις αν είμαι κάτι που θέλεις να συνεχίσει να υπάρχει στη ζωή σου… Αν όχι, μη φοβάσαι για ‘μένα, αντέχω. Δε φοβάμαι τη μοναξιά γιατί απλά αν είναι αυτό το τελικό αποτέλεσμα, θα αποτελέσεις ένα απλό διάλειμμα μέσα της.. Δεν είναι όμως αυτό που θέλω. Θέλω εσένα να συνεχίσεις να μου κρατάς το χέρι επειδή το νιώθεις και επειδή το θέλεις, όχι επειδή νιώθεις ευθύνες ή με λυπάσαι που έκανα τόσα για να είμαι και πιο κοντά σου.. Αυτό δεν είναι στάση ή άποψη που αποδέχομαι. Πες ότι έχεις να μου πεις στα ίσια και θα το δεχτώ. Δεν δέχομαι το να ζω σε μια ψευδαίσθηση που νόμιζα ότι είναι αληθινή.
Τραγούδι για σήμερα….
Ε. Παπαρίζου – Πυροτεχνήματα & Είσαι η φωνή
Just take it or leave it…
